patronen

Burda, om te proberen

Na heel veel La Maison Victor-patroontjes waagde ik me afgelopen week toch maar eens aan een patroon van Burda. Ik zag er enorm tegenop, want Burda staat niet bepaald bekend om haar duidelijke werkinstructies. Maar inmiddels heb ik al zoveel kledingstukken in elkaar gedraaid, dat ik de stap wel durfde te maken.

 

 

Ik maakte ‘shirt 105’ (Instagramtechnisch natuurlijk een totale hashtagmisser), maar wel een aangepaste versie. Ik liet de splitten aan de voorkant weg – wie wil er nou tochtgaten in een najaarskledingstuk? – en ook de strikbanden op heuphoogte leken me niet echt flatterend.

Maar verder heb ik alleen 5 centimeter mouwlengte toegevoegd en that’s it. En de maat viel prima uit, ondanks het feit dat Burda patronen maakt voor vrouwen van 1.68m (10 centimeter korter dan ikzelf). Vermoedelijk is dit gewoon een lang model shirt.

img_0360-2Wat ik minder mooi vind aan dit shirt, zijn de doorgestikte split op de rug en de doorgestikte halslijn. Die laatste werkte bij mij niet zo, want ik gebruikte een punta di roma, waardoor de geplooide stukken vrij dik werden en niet goed naar binnen om te slaan waren. De hals is dus op sommige plekken jammerlijk mislukt. Waarschijnlijk ga ik die nog uithalen en er een belegje tegenaan zetten, en dan maar hopen dat het stiksel geen al te grote schade achterlaat.

Niettemin: mijn eerste Burda is een feit! En hoewel het patroonblad me nogal wat angst aanjoeg en stress kostte, denk ik dat er nog wel wat Burda’tjes zullen volgen. Kwestie van je gezonde verstand en je naaiervaring gebruiken, denk ik.

img_0308

 

img_0317

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *