patronen

JEANS.

Ik val maar meteen met de deur in huis: deze Morgan jeans is de beste jeans die ik ooit gemaakt heb (de teller staat nu op vier). Naaien met denim zonder stretch is HEERLIJK. De stof doet precies wat je wil, de lijnen zijn mooi strak en ook mijn naaimachines houden van deze stof zonder elastan.

Maar het maken van jeans (broeken in het algemeen eigenlijk) gaat tot nu toe niet zonder slag of stoot. Het is letterlijk een kruistocht om de juiste pasvorm te vinden. Bij mijn Lander pants, waarvan ik er inmiddels zes (!) gemaakt heb, is het me stukje bij beetje gelukt om de vorm goed te krijgen. Deze Morgans, een patroon van Closet Case Patterns, had ik afgelopen voorjaar ook al geprobeerd, maar dat resulteerde helaas in een ondraagbare broek. Die ik stiekem thuis wel aantrok, maar dat hoeft natuurlijk niemand te weten.

Om te voorkomen dat ik opnieuw stof en tijd zou verspillen, heb ik het deze keer grondiger aangepakt. Wat heet: ik heb twee keer het patroon overgetrokken en aangepast en twee keer een proefmodel genaaid (en aangepast) voordat ik de schaar in mijn denim zette. Via Instagram kreeg ik hulp van Grace (uit Brooklyn, NY), die me onvermoeibaar aanwijzingen gaf om tot een goede pasvorm te komen. Sewing people are the best people!

De originele Morgan jeans heeft een knoopsluiting, maar ik heb liever een rits. Ik gebruikte de instructies van de Ginger jeans om de rits in te zetten.

Ik heb behoorlijk wat aanpassingen moeten doen om tot de broek te komen die ik nu heb. En vermoedelijk had het meer de moeite geloond om helemaal mijn eigen patroon te tekenen (ik ben bezig met de opleiding tot costumière en net aan de module ‘broeken’ begonnen), maar leren hoe een broek in elkaar zit en aan welke knoppen je allemaal kunt draaien om het model te manipuleren, is een les die ik toch ook graag leer.

Ik tekende een rechte pijp aan mijn Morgans.

Mijn versie van de Morgan jeans heeft rechte pijpen (in plaats van taps toelopende), een ritssluiting (in plaats van een knoopsluiting) en een hogere taille dan het origineel. En ik heb de instructies van de Ginger jeans gebruikt om de ritssluiting te maken. Het is dus een flink knutselproject geweest waarbij ik uit een heleboel vaatjes heb moeten tappen, maar I love it!

Tijdens de eerste pasronde kwam ik erachter dat het mooier was geweest om het achterbeen een centimeter hoger te maken en de pas een centimeter korter, waardoor de schuine stiklijn van de pas iets hoger op mijn kont zou hebben gezeten. Maar aangezien ik niet genoeg stof had om een nieuw achterbeen te knippen – dit was een make-it-workmomentje – besloot ik de naadwaarde van de pas naar boven te strijken en die ook bóven de pas door te stikken. Zo heb ik optisch toch (bijna) die centimeter gewonnen. Ik maakte meteen van de gelegenheid gebruik om hier een platte naad (jeansnaad of flat felled seam) van te maken. Dat had ik nog nooit gedaan, dus het vakje ‘nieuwe techniek geleerd’ kan ik ook afvinken bij dit project.

Hier kun je de jeansnaad goed zien (op de overgang van het achterbeen naar de achterpas).

Niet-rekbare denim is heerlijk om mee te werken, maar daarnaast heb ik ook elke vezel van mijn aandacht en inspanning gegeven aan dit project. Een doorgestikte naad die net niet mooi was, haalde ik uit. Draadjes van het contrasterende garen werkte ik weg aan de binnenkant van de broek, in plaats van heen en weer te stikken om de draad vast te zetten. De zoom haalde ik uit om nog 0,75 (!) centimeter lengte te winnen. En dat bleek de perfecte lengte!

Natuurlijk heb ik HEEL veel geleerd tijdens het maken van al die broeken het afgelopen jaar. In een volgende blogpost (pin me alsjeblieft niet vast op een datum…) deel ik de dingen waar ik tegenaan liep én de oplossingen ervoor. Stay tuned. Of abonneer je, dan hoef je niet steeds te checken of er eindelijk al iets staat 😉

Eén reactie

  • Karin

    Ik heb je struggles natuurlijk al op Instagram gezien, maar ik vind het echt ontzettend tof hoe je je hier doorheen hebt weten te slaan! Ben echt jaloers op je perfect om maat gemaakte jeans. Waar volg je die opleiding trouwens? Het lijkt me echt supertof om from scratch je eigen broek te kunnen tekenen, maar ook de rimpels te kunnen ‘lezen’. Volgend jaar ben ik van plan om eindelijk aan een broek te beginnen, dus ik kijk uit naar je blogpost 😀

Laat een reactie achter op Karin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *