patronen

Lander pant en totale kruisfixatie

Zomer! Dat betekent met een beetje geluk: lekker weer en blote benen. Maar nu de wijdere broeken weer in de mode zijn (hoera!) kun je ook voor een luchtige lange broek kiezen. Het antwoord van patroonontwerpster Kelli Ward van True Bias is de Lander pant, een patroon waarmee je zowel een lange als een korte broek kunt maken. Ik maakte er twee: een korte en een lange variant, beide in dezelfde dunne denim. Spoiler alert: er volgen zeker meer exemplaren.

(de top op de foto is de Chessie top uit La Maison Victor)

Het patroon
Natuurlijk heb ik aanpassingen moeten doen en is het allemaal lang niet perfect (zie hieronder), maar in het algemeen kan ik zeggen dat dit naaipatroon van True Bias echt ontzettend goed in elkaar zit. De instructies zijn duidelijk, de stappen zijn goed uitgelegd en de Lander Pant is een geweldig patroon om te maken. De grote, vierkante zakken op de achterkant vind ik erg tof en modern, en de coupenaden onder de tailleband zorgen ervoor dat het patroon goed aansluit boven mijn billen, plus er is geen gapend gat bij mijn onderrug (dit komt uiteraard ook doordat ik maten gecombineerd heb, doe dat dus vooral).

Er is een grote ‘foutmarge’ bij het passend krijgen van deze broek, want de naadwaarde van de zijnaad is een hele inch, dat geeft je nogal wat ruimte om wat in te nemen of uit te leggen waar nodig. De platte zakken voorop vind ik heel mooi staan, maar eerlijk gezegd durf ik er niets in te stoppen, want ik ben bang dat ze dan gaan uitlubberen. De riemlusjes heb ik bij beide varianten weggelaten, want ik heb de broek zo aansluitend gemaakt dat ik geen riem nodig heb. Dat vind ik trouwens ook niet fijn dragen bij een high waisted broek.

Mijn korte en lange variant van de Lander pant.

Ik heb eerlijk gezegd wel even aan de pasvorm moeten wennen, vooral bij de korte variant. Ik heb twee maten gecombineerd (een maat 12 in de heupen en een maat 8 in de taille), waardoor de broekband echt precies in mijn taille valt als ik sta. Maar als ik ga zitten, wil de boel nog wel eens een beetje opkruipen. Niets om je zorgen om te maken, ik denk dat het gewoon inherent is aan een broek die wat wijder valt. De gemiddelde skinny zit zo strak dat-ie niet eens de kans krijgt om omhoog te kruipen, en aangezien dat de laatste jaren mijn vergelijkingsmateriaal was, nou ja, wat ik zeg: even wennen. Maar het wende snel en inmiddels heb ik mijn broeken allebei al best veel gedragen sinds ik ze twee weken geleden maakte.

Oké, en dan nu het breinbrekende deel.
Hoewel ik een proefmodel had gemaakt, zoals werd aanbevolen in de instructies (en los daarvan heb ik dit bij het broeken maken in het algemeen the hard way geleerd), is het me toch niet gelukt om de pasvorm 100% goed te krijgen. Naar aanleiding van het proefmodel constateerde ik dat mijn billen lager zitten dan de voorbeeldbillen waarvoor het patroon is getekend. Ik deed dus een ‘low seat adjustment’ en dat pakte goed uit. De achterkant zit dus heel erg oké! De voorkant trok ook een héél klein beetje naar opzij, waarop ik de kruisnaad met een centimeter heb verlengd om de boel iets meer ruimte te geven. Maar nu ben ik toch niet helemaal gelukkig met hoe het er aan de voorkant uitziet. De stof trekt in het kruis wat omhoog, een beetje als bij een camel toe (yikes!), alleen is het er niet te strak maar heb ik plenty ruimte, en lijk ik juist stof over te hebben.

Ik pieker me suf over hoe ik deze rimpels weg krijg.

Ik heb mijn hersens er al over gebroken en me suf gegoogeld, maar ik kan er maar niet goed achterkomen wat nou het probleem is. Moet ik toch een camel toe-achtige aanpassing doen en de curve aan het voorpand iets uitdiepen? Maar dan krijg ik juist méér stof, terwijl ik het idee heb dat er te veel zit. Of moet ik juist de curve wat platter maken zodat de voorpanden iets meer naar elkaar toe worden getrokken? Overigens had ik hetzelfde probleem bij mijn eerste versie van de Morgan jeans van Closet Case Patterns. En er is nog geen tweede versie (de stof ligt al wel klaar, maar ik wil eerst even uitgevogeld hebben wat mijn kruisprobleem nou precies is — wie het weet mag het zeggen).

Een van de features van de Lander pant is een bizar brede zoom (de mijne is een centimeter of 8). Ik vind die echt heel mooi, en hij zorgt er door al dat extra gewicht ook voor dat de broek mooi naar beneden hangt.

Hot tips!
Naar aanleiding van mijn verlopende maten heb ik nog wel een tip voor de mensen die ook twee of drie maten combineren in dit patroon (of eigenlijk voor broeken in het algemeen). Ik ben erachter gekomen dat wanneer je de maat vanaf de heup laat verlopen naar een smallere maat voor de taille, het een beetje strak kan worden wanneer je de broek over je heupen trekt. De oplossing heb ik gevonden in het verplaatsen van de versterkte steek op de gulp, zeg maar de ‘rups’ waarmee je alle lagen van de gulpdelen aan elkaar vastzet. Als je die iets lager plaatst dan in de instructies staat, heb je net iets meer ruimte om jezelf in en uit je broek te wurmen en zit je gulp toch stevig vast.

Een tweede, meer algemene tip is om ook het rechterdeel van de gulp te verstevigen. Zo staat het niet in de instructies aangegeven, maar het is het deel waar je de knopen op vastzet, en een gulp met knopen wil er nog wel eens wat trekkerig uitzien. Bij mijn Lander short heb ik dat deel niet verstevigd, bij mijn lange versie wel, en je ziet echt verschil.

Imperfectie
Ik moet zeggen dat ik, sinds ik ben begonnen met het maken van broeken eerder dit jaar, echt een totale pasvormfixatie heb ontwikkeld. Ik beoordeel bij wijze van spreken iedere kont die voorbij komt en kijk ook enorm kritisch naar de pasvorm van mijn eigen broeken (op dit moment liggen er nog vooral gekochte exemplaren in mijn kast). Ik ben vastbesloten om het broeken maken hoe dan ook onder de knie te krijgen, maar ik heb gelukkig genoeg realiteitszin om te beseffen dat de volgende broek waarschijnlijk nog steeds niet perfect is. Dus ik oefen door en ik blijf anderen bespieden en constateren dat wat ze in de winkel maken bij 99% van de mensen bepaald niet perfect zit. En dat niemand daarvan wakker ligt. Dus mijn Lander pant en ik gaan gewoon vrolijk de straat op.

 

Heb jij al wijde broeken gemaakt? En kwam je net als ik major crotch issues tegen? Of heb je gewoon een enorm goeie ‘kruistip’ voor mijn pasvormprobleem? 

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

4 Reacties

    • Lianne - Sew & Press

      Precies dat artikel staat al een tijdje in mijn lijstje ‘om nog in te duiken’! Ik heb er tot nu toe het geduld niet voor gehad, maar ga daar toch maar een keer mee aan de slag.

      Wat betreft uitdagende broeken heb ik één heel goede tip: doe het gewoon, maar verwacht niet dat het meteen goed is. Bij elke broek leer je weer iets nieuws en het is en blijft een ontdekkingsreis 😉 Dus go for it!

  • Lydia

    Leuk om te lezen! Had ongeveer hetzelfde probleem bij de laatste broek die ik maakte en heb er nog eens over nagedacht 🙂
    Wat als je de curve platter maakt, om het teveel aan stof weg te halen, maar wel wat lager laat eindigen? (Dus de crotch depth aanpassen).
    Ben benieuwd of dat werkt!

    • Lianne - Sew & Press

      Ik zit over zoiets na te denken ja… maar ik ga denk ik eerst de tin foil crotch curve-truc proberen (zie reactie van Marieke hierboven) want ik ben wel benieuwd hoe die curve er nou eigenlijk uitziet. Ben benieuwd 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *